โชยุราเม็งที่โตเกียว

กินอีกละ 555

สังเกตว่า ราเม็งที่คนโตเกียวนิยม คือ 1. ทงคตสึ  (ซุปกระดูก) 2. ซึเกะเมง (ซุปกับเส้นแยกกัน) 3. จิโร่ (ปริมาณล้นหลาม) โชยุราเม็งอร่อยๆ หากินยากมาก เมื่อก่อนเคยไปกินไรไรเท เพราะว่ามันอยู่ระหว่างทางไปโรงหนังโทเอะที่มีตั๋วฟรี ตอนนี้ไม่มีตั๋วแล้ว ก็เลยไม่ได้ไปแถวนั้นอีกเลย

ด้วยความอยาก เทรุก็เลยไปสืบเสาะหามา เจอร้านนี้ที่เราเคยไปกินเมื่อนานมาแล้ว อยู่แถวๆ วัดเงิน กิงคะคุจิ เทรุแอบไปกินคนเดียวมาแล้ววันที่ใหม่ไปทำงาน (วันเสาร์ พี่ท่านอยู่บ้านคนเดียว) อยู่แถวๆ นิฮมบาชิ วันนี้ว่างๆ เทรุเลยชวนใหม่ไป เอ๊า ไปก็ไป อ้วนก็ยอม

Masutani Ramen หน้าร้านเขียนไว้ด้วยว่า คิงคะกุจิ เกียวโต

IMG_8170

บรรยากาศก็เหมือนร้านราเม็งทั่วๆ ไป มีแต่ที่นั่งแบบเค้าท์เตอร์

IMG_8165

ใหม่สั่งราเม็งธรรมดา เพิ่มไข่ยางมะตูม ข้าวนี่เค้าให้ฟรี เอาขนาดเล็กที่สุดเลย

IMG_8167

ข้าวก็กินไม่หมดหรอก แต่ก็อยากกิน

เลือกความแข็งของเส้น มัน แล้วก็ความเผ็ดได้ด้วย ใหม่เอาแบบเส้นแข็ง มันน้อย เผ็ดมาก ก็ออกมาหน้าตาแบบนี้ล่ะ (นี่มันน้อยแล้วเหรอ คราวหน้าต้องบอกไม่ใส่) เทรุชิมน้ำซุปแล้วบอกว่า เผ็ดอย่างเดียวไม่อร่อยเลย แต่ใหม่กินแล้วอร่อยดีนะ ถ้าสั่งแบบธรรมดาก็คงเอาใส่พริกเองทีหลังอยู่ดี

คนญี่ปุ่นไม่ค่อยกินเผ็ดกัน นิดๆ หน่อยๆ ก็บ่นละ ไม่เห็นจะเผ็ดตรงไหนเลย

(แต่เวลาใหม่กลับไทยก็กินเผ็ดคนไทยไม่ได้นะ แบบว่ามันโคดเผ็ดเลยอ่ะ แต่ถ้าคนญี่ปุ่นบอกว่าเผ็ดนี้เลเว่วนั้นกินได้)

อันนี้ของเทรุ Masutani special

IMG_8168

ขายเฉพาะวันหยุดเท่านั้น มีหมู ไข่ต้ม สาหร่าย หน่อไม้ หอมซอยเยอะกว่าราเม็งปกติ

เทรุบอกว่าสาหร่ายนี่ไม่น่าใส่เลย พอมันละลายแล้วน้ำซุปกลายเป็นรสสาหร่ายเลยล่ะ ใหม่ชิมแล้วก็… จริงๆ ด้วยแหละ ไม่ใส่ดีกว่า ไม่งั้นพอได้มาก็ต้องรีบกินเลย อย่ารอให้มันนิ่ม

กินเสร็จก็เดินย่อยกันสักหน่อย แหม แถวๆ นิฮมบาชินี่บ้านเมืองเค้าสวยสะอาดตาดีจัง (ไว้แม่มาเที่ยวจะพาแม่มา แม่ต้องชอบแน่ๆ) เดินไปถึงแถวๆ โรงแรม Mandarin oriental ซื้อเครปทานที่คาเฟ่ชั้น 1 ของโรงแรม โหย อร่อยอ่ะ ไม่แพงด้วย 450 เยนเอง แต่เป็นเครปแบบฝรั่งเศสนะ ไม่ใส่ครีมสด เจอราเม็ง เจอเครปเข้าไป อิ่มจนจุกข้าวเย็นไม่ต้องเลย

ปล. คันโซกิ (เครื่องดูดความชื้น) กลับมาแล้ว ซักผ้าสบายเลยคราวนี้ ยิ่งดูพยากรณ์อากาศ ฝนตกทุกวันเลยอาทิตย์นี้ หึหึ ไม่ต้องง้อแดดล่ะนะ

One thought on “โชยุราเม็งที่โตเกียว

  1. ดีจังราเมงเลือกรูปแบบที่อยากกินได้ด้วย ชอบก็ชอบอยุ่นะ แต่ติดตรงความเลี่ยนความมันนี่แหละ เขาใส่ใจลูกค้าดีจัง
    พริกเขาไม่เผ็ดจริงๆแหละ ไปกินข้าวหน้าเนื้อทีไรใส่จนจนเป็นข้าวหน้าพริก แต่ชอบกลิ่นมันนะ ^^

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s